Βαβυλώνιοι (1900-1600 π.Χ.)
Οι Βαβυλώνιοι φαίνεται να γνώριζαν ειδικές περιπτώσεις του Πυθαγορείου Θεωρήματος. Στον πήλινο πίνακα Plimpton 322 περιλαμβάνονται τριάδες αριθμών (Πυθαγόρειες τριάδες), που ικανοποιούν τη σχέση του θεωρήματος.
Αιγύπτιοι (1650 π.Χ.):
Οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν τη γνώση του Πυθαγορείου Θεωρήματος πρακτικά για τη γεωμετρία. Χρησιμοποιούσαν ένα σκοινί με 13 κόμπους για να κατασκευάσουν ορθές γωνίες, όπως θα δεις στο βίντεο.
Πυθαγόρας (6ος αιώνας π.Χ.)
Το θεώρημα αποδίδεται στον Πυθαγόρα και τη σχολή του. Η πρώτη αυστηρή απόδειξη αποδίδεται σε αυτούς, ενώ το θεώρημα αποτέλεσε κεντρικό σημείο της φιλοσοφίας τους. Θεωρούσαν ότι οι αριθμοί και οι αναλογίες διέπουν τη φύση.
Ευκλείδης (300 π.Χ.)
Στα Στοιχεία του, το Πυθαγόρειο Θεώρημα διατυπώνεται και αποδεικνύεται αυστηρά γεωμετρικά (Βιβλίο Ι, Πρόταση 47). Η απόδειξη βασίζεται στη συμμετρία και την αναλογία εμβαδών.
Κίνα (3ος αιώνας μ.Χ.):
Στο κείμενο Ζου Μπι Σουάνγκ Τζινγκ (The Nine Chapters on the Mathematical Art) εμφανίζονται εφαρμογές του Πυθαγορείου Θεωρήματος σε πρακτικά προβλήματα.
Ινδία (8ος αιώνας μ.Χ.):
Ο Ινδός μαθηματικός Bhaskara παρουσίασε μία νέα απόδειξη του Πυθαγορείου Θεωρήματος βασισμένη σε οπτική αναπαράσταση (διάσπαση τετραγώνων).
Ισλαμικός Κόσμος (8ος-12ος αιώνας)
Οι Άραβες μαθηματικοί όπως ο Al-Khwarizmi ανέπτυξαν τη γεωμετρία και την άλγεβρα αξιοποιώντας το θεώρημα. Οι ιδέες μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη μέσω μεταφράσεων.
Αναγέννηση
Οι Ευρωπαίοι μαθηματικοί, όπως ο Fibonacci, μελέτησαν τις Πυθαγόρειες τριάδες στο πλαίσιο αριθμητικής και γεωμετρίας.
Σύγχρονη εποχή:
• Το Πυθαγόρειο Θεώρημα έγινε θεμέλιο της Αναλυτικής Γεωμετρίας (Descartes) και του Διαφορικού Λογισμού.
• Η γενίκευσή του σε περισσότερες διαστάσεις (Θεώρημα του Πυθαγόρα στη διανυσματική άλγεβρα) χρησιμοποιείται ευρέως στη φυσική και τη μηχανική.
Υπάρχουν πάνω από 370 διαφορετικές αποδείξεις για το Πυθαγόρειο Θεώρημα, όπως καταγράφονται στη μαθηματική βιβλιογραφία. Αυτό το μεγάλο πλήθος αποδείξεων αντανακλά την απλότητα και τη θεμελιώδη σημασία του θεωρήματος, καθώς μαθηματικοί από διάφορες εποχές και πολιτισμούς προσπάθησαν να βρουν νέους τρόπους να το αποδείξουν.